جراحیهای پلاستیک ترمیمی
بازسازی فرم و عملکرد بافتها؛ فراتر از زیبایی ظاهری
جراحیهای پلاستیک ترمیمی
مجموعهای از مداخلات جراحی هستند که هدفشان فقط زیباتر کردن ظاهر نیست، بلکه تلاش میکنند فرم، عملکرد و تا حد ممکن کیفیت زندگی را بعد از آسیب، بیماری، جراحی قبلی یا نقص مادرزادی بهبود دهند.
- این جراحیها میتوانند شامل ترمیم اسکارها، اصلاح بدشکلی بعد از تروما یا سوختگی، بازسازی بافت بعد از جراحیهای وسیع (مثلاً در سرطانها)، اصلاح عدم تقارنهای شدید صورت و بدن، و بهبود محدودیت حرکتی ناشی از بافت اسکار باشند.
- در رویتامد، «جراحی پلاستیک ترمیمی» صرفاً بهعنوان زیرمجموعهای از زیبایی دیده نمیشود؛ بلکه بخشی از هویت اصلی ما در پزشکی بازساختی است.
- تمرکز ما روی این است که با ترکیب جراحی، درمانهای بازساختی (مثل نانوفت، PRP/PRF، مهندسی بافت) و کار تیمی، کمک کنیم بدن به وضعیت متوازنتر و کارآمدتری برگردد؛ چه از نظر ظاهر، چه از نظر عملکرد.
مزایای "جراحی پلاستیک ترمیمی" نسبت به سایر رویکردها
- تمرکز بر ترمیم ساختاری، نه فقط پوشاندن ظاهر در مقابل روشهایی که فقط سعی میکنند مشکل را با گریم، لباس، ماسک و… پنهان کنند
- امکان بهبود همزمان فرم و عملکرد مثلاً هم نرمتر شدن اسکار، هم افزایش دامنه حرکت یک مفصل
- استفاده از تکنیکهای جراحی تخصصی و فلپهای بافتی نسبت به بخیههای ساده و سطحی
- قابلیت ترکیب با درمانهای بازساختی مثل چربی/نانوفت و لیزرهای ترمیمی
- رویکرد شخصیسازیشده براساس نوع آسیب بهجای پروتکل یکسان برای همه
- احتمال بهبود کیفیت زندگی و اعتماد بهنفس فراتر از فقط «بهتر شدن عکسها
کاربردهای جراحی پلاستیک ترمیمی
ترمیم و اصلاح اسکارهای برجسته، فرورفته یا بدشکل
آزادسازی اسکارهای انقباضی که حرکت مفصل یا پلک/لب را محدود کردهاند
اصلاح بدشکلی بعد از سوختگیها (صورت، گردن، اندامها)
بازسازی نسبی فرم صورت بعد از تروما (شکستگیها، زخمهای عمیق قدیمی)
اصلاح تغییر شکل بعد از برخی جراحیهای قبلی (جراحیهای اسکارگذاشته، بخیههای نامناسب، دفورمیتی)
کمک به بازسازی نرمتنسج در نواحی فرو رفته (با فلپ، پیوند پوست، تزریق چربی و…)
ترمیم برخی نقایص مادرزادی خفیف تا متوسط (در حد خدمات کلینیک، نه جراحیهای بیمارستانی بزرگ)
برای مشاهده ویدئو VPN خود را فعال کرده و صفحه را رفرش نمایید.
بهترین کاندیدها
افرادی که از ظاهر یا عملکرد ناحیهای که دچار آسیب شده ناراضیاند
کسانی که اسکار یا بدشکلی، روی کیفیت زندگی، لباسپوشیدن، تعامل اجتماعی یا اعتمادبهنفسشان تأثیر گذاشته
بیماران با وضعیت عمومی نسبتا پایدار، که بیماریهای زمینهایشان کنترل شده است
کسانی که میدانند هدف جراحی ترمیمی، «بهتر شدن» است، نه لزوماً «کاملاً مثل حالت اول شدن»
افرادی که حاضرند دوره ترمیم و مراقبت و گاهی چند مرحله درمان را بپذیرند
موارد منع یا نیاز به بررسی پزشکی
بیماریهای سیستمیک کنترلنشده (دیابت شدید، بیماری قلبی/ریوی پیشرفته، اختلالات انعقادی و…)
عفونت فعال در ناحیه موردنظر برای جراحی
توقعات غیرواقعی (مثل «میخوام هیچ اثری از سوختگی/جراحی قبلی نمونه»)
عدم ثبات روحی/روانی در حدی که تصمیمگیری منطقی را سخت کند (در این موارد مشاوره روانشناسی/روانپزشکی گاهی لازم است)
فردی که حاضر نیست «مراحل» و مراقبتهای بعدی را طی کند و انتظار نتیجه معجزهای با یک حرکت دارد
فرآیند درمان در کلینیک رویتامد
1
مشاوره تخصصی و ارزیابی دقیق بافت
- بررسی نوع و سن اسکار یا بدشکلی، محل آن، تأثیر روی عملکرد (حرکت، دید، گفتار…)
- بررسی سوابق بیماری، جراحیهای قبلی، درمانهای انجامشده تا امروز
- ثبت عکسهای استاندارد برای مقایسه قبل و بعد
2
طراحی پلن ترمیمی شخصیسازیشده
مشخصکردن اینکه چه روشی یا ترکیبی از روشها استفاده میشود:
- برش و جابهجایی اسکار، Z-plasty، فلپهای موضعی، پیوند پوست، تزریق چربی/نانوفت، لیزر و…
- تصمیمگیری در مورد اینکه همهچیز در یک مرحله انجام شود یا نیاز به مراحل متعدد است.
3
مادهسازی قبل از جراحی
- انجام آزمایشهای لازم، تنظیم داروهای رقیقکننده، کنترل بهتر بیماریهای زمینهای
- ارائه توضیحات کامل درباره روند، اسکارهای جدید، احتمال نیاز به درمانهای تکمیلی.
4
انجام جراحی ترمیمی
- تحت بیحسی موضعی، بیحسی با آرامبخشی یا بیهوشی (بسته به وسعت کار)
- انجام برشهای دقیق، آزادسازی بافتهای کشیده، جابهجایی بافتها یا اضافهکردن بافت جدید (فلپ/پیوند/چربی)
- بخیهزدن با تکنیکهای ظریفتر پلاستیک برای کاهش احتمال اسکار نامطلوب.
5
دوران اولیه ترمیم و پیگیری
- کنترل درد، ورم و پانسمانها
- ویزیتهای منظم برای بررسی روند ترمیم، و در صورت نیاز، شروع درمانهای مکمل (لیزر، ماساژ اسکار، چسب سیلیکون، PRP و…)
نتایج مراجعهکنندگان جراحی پلاستیک ترمیمی
مراقبتهای قبل از درمان
- انجام آزمایشهای لازم (خون، در صورت نیاز تستهای تکمیلی)
- ارائه تاریخچه کامل پزشکی (دیابت، فشار خون، بیماریهای روماتیسمی، داروهای رقیقکننده،… )
- قطع یا تنظیم داروهای رقیقکننده خون طبق نظر پزشک معالج
- قطع/کاهش جدی سیگار حداقل ۲–۴ هفته قبل از جراحی (سیگار دشمن شماره یک ترمیم زخم است)
- پرهیز از الکل در هفته قبل از عمل
- در صورت وجود عفونت فعال، تأخیر در جراحی تا کنترل عفونت
عوارض احتمالی
نوع عوارض، بسته به نوع جراحی ترمیمی متفاوته، اما بهطور کلی:
- درد، ورم، کبودی در ناحیه جراحی
- ترشح خفیف از زخم در روزهای اول
- احساس کشیدگی یا سفتی در محل ترمیم
- عوارض کمتر شایع: خونریزی یا هماتوم (تجمع خون زیر پوست)
- عوارض کمتر شایع: عفونت زخم
- عوارض کمتر شایع:باز شدن بخشی از بخیه، بهخصوص در نواحی پرتنش یا افراد با پوست آسیبدیده
- اسکار دوباره برجسته یا غیررضایتبخش (بهخصوص در افراد مستعد)
عوارض جدیتر (بسته به محل و نوع عمل):
- آسیب عصبی موضعی (بیحسی طولانیمدت یا در موارد نادر، اختلال حرکتی خفیف)
- عدم بهبود کامل یا نیاز به جراحیهای تکمیلی برای اصلاح بیشتر در موارد خاص (مثلاً اطراف پلک، لب، مفاصل)
- برهم خوردن موقت عملکرد که نیاز به فیزیوتراپی یا درمان تکمیلی دارد
در رویتامد، قبل از هر تصمیم، با نگاه علمی ریسکها و فواید برای هر مورد خاص سنجیده میشود و ما فقط زمانی جراحی ترمیمی را پیشنهاد میکنیم که سود منطقی آن نسبت به ریسک، قابلقبول باشد.
مراقبتهای بعد از درمان
- رعایت دقیق پانسمانها و مراجعه در زمانهای تعیینشده برای تعویض و بررسی
- مصرف داروهای تجویز شده (مسکن، آنتیبیوتیک، داروهای مکمل ترمیمی در صورت نیاز)
- پرهیز از فشار، کشش، ضربه و حرکتهای شدید روی ناحیه ترمیمشده تا زمانی که پزشک اجازه دهد
- در صورت توصیه، استفاده از چسب سیلیکون، کرمهای مخصوص اسکار، ماساژ اسکار یا لیزرهای کمککننده
- پرهیز از سیگار و الکل در دوره ترمیم
- محافظت از محل جراحی در برابر آفتاب (بهخصوص در صورت و نواحی در معرض) برای کاهش تیرگی اسکار
- در صورت درگیر بودن مفصل/عضلات، شروع فیزیوتراپی در زمان مناسب طبق برنامه
سؤالات متداول جراحی پلاستیک ترمیمی
معمولاً خیر. هدف واقعبینانه این است که تا حد ممکن از نظر ظاهری و عملکردی بهتر شویم، نه الزاماً «به حالت کاملاً اولیه برگردیم».
بعضی موارد با یک عمل بهبود خوبی پیدا میکنند؛
ولی در بسیاری از اسکارها و بدشکلیهای شدید، درمان مرحلهای و ترکیب با لیزر، تزریق، فیزیوتراپی و… لازم است.
ترمیم زخم و اسکار فرآیندی چندماهه است؛
قضاوت نسبتاً نهایی در مورد شکل اسکار و نتیجه ظاهری/عملکردی معمولاً بعد از ۶ تا ۱۲ ماه ممکنتر است.
نه. در برخی موارد، درمانهای غیرجراحی (لیزر، نانوفت، PRP، فیزیوتراپی، ماساژ اسکار،… ) اولویت دارند یا بهتنهایی کافیاند.
یکی از وظایف ما این است که صادقانه بگوییم «کجا جراحی ارزشش را دارد و کجا نه».
در برخی افراد مستعد (مثلاً کسانی که سابقه کلوئید دارند) این ریسک وجود دارد.
برای همین انتخاب کیس، تکنیک جراحی و مراقبت بعدی بسیار مهم است و گاهی بهتر است اصلاً وارد جراحی نشویم.